نامه های سوخته شده

بیکاری فارغ التحصیلان
نویسنده : فنت - ساعت ۱:٠٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ دی ۱۳٩٢
 

 انتخاب یکی مثل محمدرضا برای صفحه جوان ایرانی بسیار نزدیک به دغدغه این روزهای من بود. منی که پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه و پشت سر گذاشتن دوره خدمت سربازی مدت 2 سال است که هنوز موفق به اشتغال مرتبط با رشته تحصیلی و حقوق مناسب نشده ام حال که گذشته را مرور می کنم تحصیلم در دانشگاه یک اشتباه بسیار بزرگ بود . دانشگاهی که در آن از 140 واحد دوره کارشناسی اش بیش از 15 واحد (با ارفاق) نمی توان یافت که به درد آینده شغلی دانشجویان بخورد. ولی محمدرضا راه دیگری را انتخاب کرد و انصرافش از دانشگاه با توجه به موقعیت کنونی اش درست به نظر می آید که در این اتفاق باید پدر و مادر او را تحسین کرد که علی رغم مخالفت ولی باز هم به فرزندشان اعتماد کردند و به او فرصت دادند. همانطور که راهی که محمدرضا انتخاب کرد با خیلی ها فرق داشت پدر و مادرش هم نسبت به دیگرانی که به زور و برای چشم و هم چشمی و کلاس گذاشتن فرزندانشان را مجبور می کنند به دانشگاه بروند متفاوت عمل کردند.

متاسفانه جمله کلیشه ای معلمها که می گفتند " درس بخونید تا در آینده یه چیزی بشین " دیگر به هیچ وجه کاربردی ندارد .نشان به آن نشان که تعداد لیسانس و فوق لیسانسهای بیکار هر سال بیشتر از قبل می شود. البته فارغ التحصیلانی که در رشته غیر مرتبط به رشته دانشگاهی به اشتغال مشغول هستند و یا مرتبط با رشته درسی کار می کنند ولی با حقوق پایین هم کم نیستند.  

در ایران مدرک چیز بدی نیست ولی آینده شغلی را تضمین نمی کند این در حالی است که در بسیاری از کشورهای دیگر مثلا" انگلیس می تون مطمئن بود فرصتهای شغلی متنوع برای فارغ التخصیلان دانشگاه وجود دارد.